బయట వర్షం పడుతుంది… ఎందుకో “ఆనాటి వాన చినుకులు” కథ గుర్తొస్తుంది.

ఇంటికి వెళ్ళగానే, చదవాలి…

ఊ… తర్వాత ఇంకా ఏం కావాలి… మొక్కజొన్న పొత్తులు… అద్రుస్టవశాత్తూ బెంగులూరులో అవి కొన్ని రోజుల ముందు నుంచే దొరుకుతున్నాయి.. ప్రాబ్లం ఇల్ల…(‘కన్నడ ‘ లో లేదు అని)

ఇంకా ఏం కావాలి… అన్నిటికన్నా ముఖ్యం రేపు వీకెండ్. అంటే పొద్దున్నే లేవాలన్న బెంగ లేదు.. ఇండైరెక్ట్ గా చెప్పాలంటే ఈరోజు ఎంత లేటుగానైనా పడుకోవచ్చు…

ఇక చివరి కోరిక ‘రాత్రంతా వర్షం పడుతూనే వుండాలి…’ అది కుదరకపోతే కనీసం నేను నిద్రపోయేవరకైనా పడుతుంటే
చినుకుల చప్పుడు వింటూ నిద్రపోతాను…

రేపు పొద్దున్నే కొంచం బురదతతో నిండిన రోడ్లు, పచ్చగా వున్న చెట్లు… చాలు … మళ్ళీ రేపు సాయంత్రం ఇలాగే ఒక వర్షం… ఆ తర్వత ఎళ్ళుండి ఒకటి … ఆ తర్వాతి రోజు… ఆ తర్వాత… దీనికి ఎండ్ బేడ ;)