అప్పట్లో దేవుడు వున్నాడా, లేడా అనే ఒక పెద్ద సందేహం…
వుంటే ఎక్కడున్నాడు???. ఇలా ఎందుకున్నాడూ??? వగైరా… వగైరా…
ఆ సందేహాలే ఇలా రాసుకున్నట్టున్నాను…
ఆలోచిస్తే గమ్మత్తుగా వుంది, అప్పుడెలా అలోచిస్తున్నానో, ఇప్పుడూ… ఈ విషయంలో అలానే అలోచిస్తున్నాను…
అంటే నేను ఎదిగి ఆగిపోయానా??? లేక నాలో ఎదుగుదలే ఆగిపోయిందా??? 
ఏదేమైనా…
(As of now) Am agnostic, if not an atheist… – Albert Einstein
సెంటెన్స్ కాపీ కొట్టానన్న సందేహం వద్దు… ప్రస్తుతం నా కండీషన్ అదే కాబట్టి ధైర్యంగా వాడుకున్నాను…
ఇక పోతే.. నా రాతలు ఇక్కడ కింద…
మొదటిది… 1999 లో
“నా మనస్సు పగలంతా ఈ దేహం లో
ఇరుక్కు పోయి ఎంతో అలజడికి గురయ్యింది,
రాత్రి నిద్రాదేవి, ఒడిలోకి చేరుకోగానే,
దేహం నుంచి విడివడి నిన్ను వెతుకుతూ బయలు దేరాను,
అనంత నక్షత్రాలను దాటుకుంటూ,
వింత లోకాలను స్ప్రుషిస్తూ… గ్రహాల గతుల్ని పరికిస్తూ…
ఆ కాంతి తోవలో నడిచి,
నీ అద్బుత లోక ముఖద్వారం, చేరుకున్నాను.
నిన్ను చుస్తానన్న ఆనందం నన్ను నిలవనీకున్నప్పుడు,
హఠాత్తుగా, నా మనస్సునేదో వెనక్కి లాగింది,
దురద్రుష్టం… నా దేహానికి మెలుకువ వచ్చింది…”
ప్చ్… ఏంటో అలా అయ్యింది…
తర్వాత మళ్ళీ 2001 లో…
“ఆరంభమెక్కడో, అంతమెక్కడో తెలీదు,
సాకారుడివో, నిరాకారుడివో తెలీదు,
జడమో, చైతన్యానివో తెలీదు,
సమయం, కాంతీ నీ సేవకులు,
బ్రహ్మాండం నుంచి అణువల వరకూ నీ ప్రతినిధులు,
నీ చేతిలో కాంతి అనంతం,
నీ తోవలో… పదార్ధం అనంతం,
అనంత వ్యాప్త నీ జగత్తులో అతి అల్ప
ప్రాణినైన నేను,
మనో మాయాజాలంలో వున్నాను..
మాయా లీలవైన నువ్వు దానికి కనపడవు,
కనపడని నిన్ను అది నమ్మదు…”
Final conclusion ఏంటో????
నాకూ తెలీదు…
